در فاصله 7800 سال نوری از ما (اما همچنان درون کهکشان راه شیری) مجموعه‌ای از صدها هزار ستاره وجود دارد که توسط جاذبه به یکدیگر متصل شده‌اند. این خوشه ستاره‌ای کروی NGC 6397 نام دارد که تصویر بالا آن را نشان می‌دهد.

همان‌طور که دانشمندان توضیح می‌دهند، تاکنون هیچ تلسکوپ دیگری به‌جز اقلیدس موفق نشده است تا کل خوشه را رصد کند. آن‌ها امیدوار هستند که با کمک تلسکوپ اقلیدس بتوانند ستارگانی را که از پس چنین خوشه‌های کروی در کهکشان ما در حرکتند، شناسایی کنند.

تصویر بعدی یک کهکشان کوتوله نامنظم با نام NGC 6822 را نشان می‌دهد که حدود 1.6 میلیارد سال نوری از زمین فاصله دارد. درحالی‌که تلسکوپ فضایی جیمز وب نیز قبلاً تصویری از آن را به اشتراک گذاشته، اما اقلیدس اولین تلسکوپی بوده که کل کهکشان را تنها در یک ساعت رصد کرده است.

 

 

کهکشان مارپیچی IC 342 که در تصویر بالا قابل مشاهده است، پشت دیسک کهکشان راه شیری ما قرار دارد. به همین دلیل تشخیص آن توسط تلسکوپ‌ها بسیار دشوار است و دانشمندان لقب «کهکشان پنهان» را به آن داده‌اند. این کهکشان حداقل از نظر کهکشانی به ما نزدیک است و حدود 11 میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد.

 

 

درنهایت، آخرین تصویر خوشه برساووش را نشان می‌دهد که دانشمندان ESA از این تصویر به‌عنوان «انقلابی در عرصه نجوم» یاد کرده‌اند. خوشه برساووش که 240 میلیون سال نوری از ما فاصله دارد، شامل هزاران کهکشان می‌شود.

 

 

 

 

 

منبع خبر: دیجیاتو